به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، سیدمهدی زرقانی، استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد، در یادداشتی که آن را در کانال تلگرامی خودش منتشر کرده است، می‌نویسد:
آن چه مرا بر آن  داشت که این یادداشت را بنویسم، مسئله بغرنج و کنار گذاشته شده علوم انسانی در ایران است. یک مرور اجمالی بر 40 سال مدیریت وزارت علوم نشان می‌دهد که هیچ‌گاه ابر سنگین تکنوکرات‌ها و مهندسان از آسمان وزارت علوم کنار نرفته است.
شاید باور نکنید که در 40 سال گذشته تنها یک بار آن هم موقتاً وزیر علوم از اعضای هیات علمی علوم انسانی انتخاب شده است. در این سال‌ها سلطه ویرانگر(این صفت را عالماً و عامداً به کار می‌برم) تکنوکرات‌ها و مهندسان چندان بوده که حتی نام عام “وزارت علوم”، که می‌توانست همه دانش‌ها را در بر گیرد، در سال‌های اخیر به صورتی تغییر کرد که اصطلاح “فناوری” در نام وزارتخانه برجسته شود. نام‌دهی تنها تغییر در لفظ و کلمه نیست بلکه نام‌ها تعیین کننده استراتژی‌ها و چشم‌اندازها هستند. 
باز شاید باور نکنید اما سلطه نامبارک این گروه بر وزارت علوم آن قدر زیاد است که نه تنها دانشکده‌های فنی و علوم تجربی بودجه‌های دانشگاه‌ها را می‌بلعند بلکه حتی ما در نوشتن پیشنهاده‌های دانشجویان ارشد و دکتری باید چهارچوب‌هایی را رعایت کنیم که با ذهن یک مهندس طراحی و تدوین شده است.
 
 
مسئله علوم انسانی، “انسان” است و مسئولیت و مأموریتش تحقیق و پژوهش برای رشد و تکامل جانب انسانی حیات بشری اما غلبه نگاه تکنوکراتیک، به اقتضای ماهیتش، انسان را شی‌ءواره می‌بیند و همه می‌دانند که نگاه شی‌ءواره به انسان تا چه اندازه می‌تواند خطرناک باشد. مشکلات جامعه ایران بیش از آنکه به حوزه تکنولوژی مربوط شود، مسائل انسانی است. تکنولوژی را می‌توان خرید اما تربیت انسان خریدنی نیست. مشکلات برآمده از ضعف تکنولوژی سریع و صریح خودش را نشان می‌دهد اما بیماری‌های ذهن و زبان و روان انسان مثل یک سرطان زیرپوستی گسترش پیدا می‌کند و وقتی آشکار می‌شود که دیگر کار از کار گذشته باشد.
امیدوارم انتخاب وزیری از حوزه علوم انسانی بتواند رخنه‌ای در بدنه سخت و خطرناک سلطه تکنوکرات‌ها و مهندسان بر وزارت علوم و مدیریت کلان میهن عزیزمان ایران ایجاد کند.
انتهای پیام/

source

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *