یک کارشناس فرش ایرانی درباره جایگاه جهانی این هنر و شرایط کنونی‌اش توضیحاتی را ارائه کرد. به گفته وی ارزش جهانی بازار فرش پایین آمده است؛ «در سال ۷۳، یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار رقم صادرات فرش دستباف بود اما حالا این عدد به ۷۰ میلیون دلار رسیده و این اصلا وضعیت خوبی نیست.»
به گزارش ایسنا، علی آل‌احمد درباره انواع فرش‌های ایرانی عنوان کرد: در بین فرش‌های ایرانی فرش عشایری، روستایی و شهری داریم؛ فرش‌های عشایری بر اساس مفاهیمی که در هزاران سال در هر منقطه شکل گرفته بافته می‌شدند. فرش‌های روستایی بافت یک تعداد طرح خاص هستند که استاندارد شده‌اند و نسل‌های مختلف در یک روستا همان فرش را با همان طرح می‌بافند. در فرش شهری هنر نگارگری و زیبایی‌شناسی متناسب با هر منطقه با قالیبافی تلفیق می‌شود و در هر شهر یک سبک ریزباف باب می شود؛ برای مثال در سبک اصفهان کاشی کاری ها در قالیبافی هم ورود پیدا می کنند و هنر آن غنی تر می شود. 
او افزود: مدرک مهندسی دارم اما همیشه عادت داشتم تابستان‌ها به فضای کار فرش می رفتم و برایم قصه فرش‌ها جذاب بود. اولین باری که در یک کلاس استاد قصه فرش ها را برایم توضیح می داد، وقتی به فرش نگاه می‌کردم شبیه یک انیمیشن شروع به حرکت می کرد چون داستان فرش را می‌دانستم. وقتی کسی داستان فرشی را بداند این اثر هنری برایش مفهوم پیدا می کند. 
کارشناس فرش ایرانی بیان کرد: فرش دستباف دومین پرچم فرهنگی ایران است. فرش پایدارترین اثر هنری است. در دوران قدیم اگر می‌خواستند طرحی را ماندگار و پایدار کنند آن را می‌بافتند. دیگر آثار هنری مثل نقاشی از بین می رفت اما فرش از بین نمی رفت و پایدار بود، به علاوه یک کالای مصرفی و ماندگار بود. رنگ گیاهی که اصالت فرش دستباف ایرانی است حس زیبایی شناسی انسان را قانع می کند.  
آل احمد درباره پیشینه تجارت فرش دستباف ایرانی ادامه داد: تجارت جهانی فرش دستباف ما از ۲۰۰ سال پیش آغاز شد و بخش بزرگی از آن به این دلیل بود که بسیاری از خارجی ها آن را خریدند و از ایران بردند و به تدریج تجارتی در این زمینه شکل گرفت. از جایی به بعد شبکه توزیع جهانی فرش تصمیم گرفتند با ایران همکاری نکنند؛ در صورتی که عطش جهانیان به سمت فرش ایرانی زیاد شده به همین دلیل طرح های ایرانی را به رقبا دادند تا با تولید آن‌ها تقاضای بازار را تامین کنند. به تدریج با تغییر رویه رسانه ها در ترویج فرش ایرانی، سلیقه برای خرید فرش به سمت قالی های مدرن کشیده شد. 
وی افزود: البته هنوز هم برخی از طرح‌ها به دلیل طرفدار زیادی که دارند توسط دیگر کشورها کپی می شوند. هند، افغانستان، پاکستان و چین هنوز فرش ایرانی را کپی می کنند. 
کارشناس فرش ایرانی که در برنامه «شب نشینی»حاضر شده بود، اظهار کرد: خارجی ها و ایرانیان مقیم خارج ارزش فرهنگی فرش دستباف ایرانی را درک کرده اند و به خاطر همین بسیار طرفدار آن هستند. درباره معیار خرید فرش، فرشی که به خارج می رود باید فرشی باشد که دوستش دارید و بتوانید آن را بفروشید. 
آل احمد با اشاره به نقش رسانه ها در استقبال از فرش دستباف گفت: تا سال ۱۹۵۰ در تمام فیلم های هالیوودی فرش ایرانی وجود داشت اما از آن به بعد کمرنگ و کمرنگ تر شد. این روزها شبکه های اجتماعی فضای خوبی هستند تا افراد با انتشار عکس های با کیفیت و زیبا از فرش ایرانی و همچنین تولید محتوا برای هنر ایرانی، آن را در بین مخاطبان سرتاسر دنیا ترویج کنند. 
وی تصریح کرد: ارزش جهانی بازار فرش پایین آمده است. در سال ۷۳ یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار صادرات فرش دستباف بود دقیقا در همان سال بازار جهانی تشنه فرش دستباف ایرانی بود اما چون رفته رفته در رسانه ها ترویج این فرهنگ کم شد و این علت با علل دیگری مثل تحریم داخلی و خارجی و همچنین با فشاری که به این عرصه وارد شد حالا به ۷۰ میلیون دلار رسیده و این اصلا وضعیت خوبی نیست. 
کارشناس فرش ایرانی افزود: می طلبد تا صنایع دستی، فرش و گردشگری ایران توسط ایرانیان مقیم خارج تبلیغ شود. باید از ظرفیت و انگیزه این افراد برای میل به کمک به کشور خود در راستای معرفی فرهنگ غنی ایران به جهان استفاده کرد. 
 
برنامه گفت و گو محور «شب نشینی» به میزبانی عبدالرضا امیراحمدی  و محمد سلوکی هر هفته از دوشنبه تا جمعه ساعت ۲۳:۳۰ به وقت تهران به تهیه کنندگی کاوه امیری جاوید و یوسف بچاری بر روی آنتن زنده شبکه جام جم می رود. 
انتهای پیام

source