نفیسه روشن به درگذشت زنده‌یاد علی سلیمانی با گریه اینطور واکنش نشان داد: من صبح به صبح که بیدار می‌شوم با ترس وارد فضای مجازی می‌شوم. ما هر هفته داریم بابت یک عزیز تسلیت می‌گوییم. من روز گذشته هم پست گذاشتم که خدایا من صبرم تمام شده. هفته پیش آقای اقدسی، این هفته علی عزیز، هفته قبل نازنین دیگری … روزگار دردناکی برایم شده است.
به گزارش ایسنا، نفیسه روشن که از سال ۸۲ در سریال‌های مناسبتی حضور داشته است، در این زمینه توضیح داد: زمانی که من برای سریال «تب سرد» و دیگر آثاری که در اوایل کارم بود انتخاب شدم، هنوز برای اینکه خودم را به بینندگان ثابت کنم جا داشتم و همین‌طور کارهایم ماه رمضان به ماه رمضان پخش می‌شد تا به سال ۸۶ و سریال «اغماء» رسید. سال ۸۷ هم سریال «مثل هیچکس» را داشتم. بعد هم سریال نوروزی «ماه عسل» را داشتم و سال بعد هم همین روند به صورت اتفاقی ادامه داشت.
روشن یادآور شد: سریال «پنج کیلومتر تا بهشت» را رمضان سال بعد در همکاری با آقای افخمی داشتم که از سریال «اغماء» ارادتمندشان بودم و ایشان قصه را ادیت می کردند. در همه این سال‌ها ماه رمضان، محرم و نوروز کار داشتم و این موضوع باعث شد مدتی از سریال مناسبتی فاصله بگیرم.
وی درباره سریال «زمانی برای عاشقی» که در محرم سال ۹۲ از شبکه تهران پخش شد، بیان کرد: خانم فردشاهین تهیه‌کننده سریال یکی از نازنین‌ترین بانوان عرصه هنر هستند، آقای لطیفی هم جای خود دارند. این کار در برهه‌ای از بهترین سال‌های زندگی شخصی من ساخته شد و هنوز که هنوز است با شنیدن تیتراژ این سریال با صدای شهرام شکوهی اشک می‌ریزم و با صدای او گریه می‌کنم. ما نزدیک دو ماه و نیم سر این سریال بودیم که سراسر خاطرات شیرین و لذت بخش بود و نمی‌توانم ایرادی به کار بگیرم.
این بازیگر با بیان خاطره ای طنز از سریال «زمانی برای عاشقی» گفت: آقای مصطفوی مدیر تولید سریال این را بشنوند خنده‌شان می‌گیرد. ما سکانس‌هایی داشتیم که با خانم زهره حمیدی، آقای قائمیان سر سفره بودیم و تا بخواهند صحنه را بگیرند ما نیمرو و سبزی را با نان تمام می‌کردیم. آنقدر این گروه با هم هماهنگ بودند که جایی برای ایراد وجود نداشت.
روشن «زمانی برای عاشقی» را صاحب جایگاهی ویژه در کارنامه محمدحسین لطیفی دانست و ادامه داد: این سریال عطر و بو و حال دیگری داشت. کار کردن با آقای لطیفی بسیار لذت‌بخش است و شما به عنوان یک بازیگر راحت هستید و دستتان در ری‌اکشن، نوع دیالوگ گفتن و … باز است و جلوی دوربین زندگی می‌کنید تا اینکه کسی بخواهد به شما امر و نهی کند. ما «زمانی برای عاشقی» را زنده کردیم و جزو لذت های زندگی‌ام است که دوباره با آقای لطیفی کار کنم.

وی درباره تاثیرگذاری سریال‌های مناسبتی اظهار کرد: ما چه بخواهیم و چه نخواهیم ملتی هستیم که ریشه دینی داریم و این اتفاق خوبی است که مردم سریال‌های ماه مبارک رمضان و ماه محرم را خیلی دوست دارند و من دیده‌ام این سریال‌ها چه تاثیراتی رویشان دارد و در فضاهای عمومی از آنها بازخورد گرفته‌ام و گاهی آنقدر همذات‌پنداری می‌کنند که ممکن است فحش بدهند!
این بازیگر درباره ایفای نقش در سریال‌های مناسبتی گفت: وقتی فیلمنامه می‌فرستند وقتی می‌بینم کاری برای ماه رمضان یا ماه محرم است طور دیگری در من تاثیر می‌گذارد و فضای دلی ایجاد می‌شود. مثل مادری که منتظر تولد بچه‌اش است، هیجانی که می‌گویی اثری قرار است تولید شود که تو می‌توانی در آن تاثیرگذار باشی. سریال‌های شبانه و رئال این حال و هوا را ندارد. اینکه مردم سر سفره افطار تو را ببینند و همذات‌پنداری می‌کنند قابل مقایسه با هیچکدام از فیلم‌های سینمایی، سریال‌های روتین یا کار رسانه‌ای نیست.
روشن درباره شاخصه‌های ماندگار شدن یک اثر مناسبتی تصریح کرد: قصه و فیلمنامه مهم‌ترین عنصر است. از سریال «اغما» که من کار کردم ۱۴ سال می‌گذرد و مردم هنوز درباره الیاس و دکتر پژوهان صحبت می‌کنند. یا هنوز موسیقی تیتراژ «زمانی برای عاشقی» را در ماشین ها می شنوم.
نفیسه روشن که در برنامه سریالیست حاضر شده بود، در پایان بیان کرد: با افتخار پس از هشت سال به خانه خودم برگشتم و ان‌شاءالله از این به بعد بچه‌هایی که تار مویشان را در تلویزیون سفید کرده‌اند بیشتر در تلویزیون دیده شوند. تنها چیزی که به مردم می‌گویم و برایشان آرزو می‌کنم این است که تنشان سالم باشد و به دور از بیماری منحوس کرونا باشند.
انتهای پیام

source